Soms is stilte precies wat je nodig hebt om weer helder te zien.
De afgelopen dagen heb ik even niets geschreven. Niet omdat er niets te delen was, maar juist omdat er zoveel gebeurde vanbinnen. Ik heb bewust de tijd genomen om met mijn aandacht volledig in het nu te zijn. Om stil te worden. Om ruimte te maken voor God.
Die stille momenten, zonder afleiding, zonder constante stroom van informatie, brachten me terug naar de kern. Gewoon zijn. Luisteren. Aanwezig zijn.
Tussen die momenten door was ik lekker bezig in de moestuin. Met mijn handen in de aarde, dicht bij de schepping. Er zit iets helends in dat eenvoudige werk — zien hoe iets groeit, geduld hebben, vertrouwen dat wat je zaait, opkomt op het juiste moment.
En alsof dat nog niet bijzonder genoeg was, gebeurde er iets heel moois: van de 9 eieren zijn er inmiddels 6 uitgekomen. We genieten nu van 6 vrolijke, piepende kuikentjes. De kinderen vonden het zo bijzonder toen de eitjes één voor één uitkwamen. Hun verwondering, hun enthousiasme — het werkte aanstekelijk. Elke dag is er nu knuffeltijd, en dat zijn echt van die kleine, kostbare momenten die je bijblijven.
Ook heb ik heerlijk met de kinderen gefietst. Gewoon samen, lachen, de wind voelen, nergens anders hoeven zijn dan daar. Dat zijn de momenten die je niet kunt vastleggen in een scherm, maar die je hart wel onthoudt.
En toen gebeurde er iets onverwachts: ik werd gehackt. Mijn hele telefoon moest gereset worden. Alles weg. Alles opnieuw beginnen. In eerste instantie schrikken natuurlijk, maar achteraf voelde het bijna als een cadeau.
Ik heb alles wat met internet en social media te maken had verwijderd.
En weet je wat het me liet zien?
Dat internet eigenlijk een soort denkwereld is. Een plek waar we veel tijd doorbrengen, maar die niet het echte leven is. Het kan waardevol zijn, inspirerend zelfs — maar het is niet waar ons leven zich werkelijk afspeelt.
Het echte leven… dat is hier. Vandaag. In dit moment.
In de stilte.
In de tuin.
In het zachte gepiep van kuikentjes.
In het lachen van je kinderen.
In de aanwezigheid van God.
Het bracht me terug naar een diep besef: dat het leven dat God voor ons bedoeld heeft, zich niet afspeelt ergens “online” of in de toekomst alleen, maar juist nu. Tastbaar. Echt.
En tegelijk mag je vooruitkijken. Met ogen vol hoop. Met verwachting. Wetende dat Hij een weg voor je heeft, stap voor stap.
Misschien is het goed om af en toe even los te laten. Om stil te worden. Om opnieuw te ontdekken wat er echt toe doet.
Niet alles hoeft gedeeld te worden om waardevol te zijn.
Soms is het juist in het verborgen, in de stilte, dat het meeste groeit.
Ik wens je veel vreugde, liefde, waarheid en een waardevol leven in het nu toe! Soms ook gewoon helemaal zonder internet, tv, telefoon en Social media.
God zegen voor jou!
Sandy Vanessa.
Reactie plaatsen
Reacties