Eeuwig

Een zoektocht naar de Waarheid, en een hart dat thuiskomt

 

 

Vallen.

Opstaan.

Doorgaan.

Stilstaan.

Verstillen.

Verzachten.

Voelen.

Overgave.

Ontvangen.

Doorgaan.

Struikelen.

Dwalen.

Afdwalen.

Maar waarvan?

Onderweg.

Maar waar naartoe?

Verstillen.

Luisteren.

Stilte.

Vervulling.

Liefde.

Warmte.

Beschermd.

Maar door Wie?

Denken.

Voelen.

Horen.

Spreken.

Zoveel woorden
willen zich uiten.
Willen naar buiten.

Gesproken.

Opbouwend.

Levend.

Krachtig.

Geven.

Medeleven.

Zien.

En gezien worden.

Het Licht
dat zich ontvouwt
in het donker.

Het Licht
dat leven schenkt,
tot leven wekt,
opbouwt,
vernieuwt.

Doorstroomd.

Levend water.

Eeuwig.

De eeuwigheid.

De Schepper
en Zijn schepping.

In relatie.

Ontvouwend.

Vernieuwend.

Genezend.

Stralend.

Levend.

Eeuwig levend.

Van het begin
tot het einde.

Oneindig.

Mijn hart
dat zoekt.

Mijn hart
dat botst,
vastloopt,
struikelt,
dwaalt
en weer opstaat.

Mijn hart,
wagenwijd open
voor de Waarheid.

De Waarheid
waar we allen
naar verlangen.

Dorstig.

Het kruis.

Waar het volbracht is.

Het kruis
dat vergeving schenkt
voor al mijn fouten.

Vergeven.

Geliefd.

Gedragen.

Verzoend.

Teruggekeerd
in Zijn armen.

De Schepper
en Zijn schepping.

De Schepper
en Zijn kind.

Geliefd kind
van de Hemelse Vader.

Thuiskomen.

Terug in de vrede
van Zijn nabijheid.

Terug in de verwondering
over Zijn schepping.

Terug bij Hem
die mij vanaf het begin
heeft gekend.

Niet omdat ik alles begrijp.

Niet omdat ik nooit meer struikel.

Niet omdat ik de weg
altijd weet te vinden.

Maar omdat ik
bij Hem mag komen.

Zoals ik ben.

Met alles wat ik zoek,
alles wat ik voel,
alles wat ik niet begrijp.

In Zijn liefde.

In Zijn genade.

Onder Zijn hoede.

Het leven
niet langer hoeven te beheersen,
maar leren ontvangen.

Niet langer alles
zelf willen verklaren,
maar leren vertrouwen.

Niet langer zoeken
naar een plek om thuis te horen,
maar ontdekken
dat ik bij Hem mag thuiskomen.

De Schepper
en Zijn schepping.

Niet één en hetzelfde,
maar in relatie.

Hij de Vader.

Ik Zijn kind.

Hij de Maker.

Ik het maaksel
van Zijn handen.

En tussen ons
de liefde.

De liefde die herstelt.
De liefde die vergeeft.
De liefde die roept.
De liefde die draagt.

Terug bij Hem.

Terug in Zijn plan.

Leren leven
in de vrijheid
die Hij schenkt.

Leren liefhebben
zoals Hij liefheeft.

Leren kijken
met ontferming.

Leren luisteren
zonder meteen te oordelen.

Leren zien
en gezien worden.

Leren ontvangen
en doorgeven.

De eeuwigheid
niet als iets
dat ik zelf moet bereiken,
maar als een belofte
die rust in Zijn handen.

En het leven…

Iedere les.

Iedere ademteug.

Iedere ervaring.

Iedere emotie.

Iedere traan.

Iedere pijn.

Ieder gemis.

Iedere hartepijn.

Iedere buitensluiting.

Iedere veroordeling.

Ieder hokje.

Ieder label.

Alles wat mij heeft geraakt.
Alles wat ik heb meegedragen.
Alles wat ik zo graag
wilde begrijpen.

Ik mag het bij Hem brengen.

In het licht van Zijn waarheid.

Onder de genade van het kruis.

In de warmte
van Zijn Vaderhart.

Niet alles hoeft
vandaag opgelost te worden.

Niet iedere vraag
hoeft vandaag
een antwoord te krijgen.

Ik mag rusten.

Ik mag ademen.

Ik mag huilen.

Ik mag groeien.

Ik mag opnieuw beginnen.

Want Hij is God.

En ik ben Zijn kind.

De Schepper
en Zijn schepping.

En in Zijn liefde
mag ik leven.

Mag ik zingen.

Mag ik dansen.

Mag ik ontvangen
en doorgeven.

Mag ik zien
en gezien worden.

Mag ik liefhebben
en geliefd zijn.

Verbonden.

Voor eeuwig verbonden.

Onafscheidelijk.

Want niets…

Geen dood of leven,
geen heden of toekomst,
geen macht,
geen hoogte of diepte,
niets in heel de schepping
kan mij scheiden
van de liefde van God,
die Hij ons gegeven heeft
in Christus Jezus, onze Heer.

Eeuwig.

(Romeinen 8:38-39)

 

Sandy Vanessa.